Pages

zondag 26 januari 2014

Leon - 3 & 4 maanden

Het idee heb ik gepikt van een aantal blogs waar ik het al eerder las, en bij Anna heb ik er ook geschreven, brieven bij elke maand het eerste jaar (ttz. bij Anna ben ik tot halverwege de tiende maand geraakt). Leon krijgt dus ook elke maand zijn brief en ik laat hier iedereen meelezen.

Maand 1Maand 2


Maand 3 & 4
11 januari 2014
Lieve Leon,

De vorige brief dateert van november, dat lijkt al zo lang geleden, de brief van december heb ik door omstandigheden overgeslagen – later meer daarover.

In november ben je gedoopt, wat een heel fijn feestje was en zijn we ook gestart met je kine. Die negen beurten zijn nu al om, maar hebben je wel zichtbaar goed gedaan.

December, dat was iets anders. De Sint heeft ons huisje niet overgeslagen en bracht de eerste golf van de speelgoedtsunami die ons deze maand zou overspoelen. En zoals de traditie het wil, begonnen ook rond die tijd de eerst kuchjes en snottebelletjes rond te vliegen. Helaas bleef het daar niet bij en ben je erin geslaagd om drie keer negatief te testen op RSV en er uiteindelijk toch in geslaagd om via een weekend bezoek aan spoed (je had het zichtbaar moeilijk met ademen) voor vier dagen mee in het ziekenhuis te belanden.

Vandaag aerosollen we nog altijd drie keer per dag en steekt er weer een lastig hoestje de kop op. De laatste week voor de kerstvakantie waren we op de woensdag weer thuis zodat ik op donderdag met Anna naar de kerstmarkt van haar school kon, samen met moeke en tante.

De kerstvakantie was ook de traditionele drukte van feestelijkheden:  Anna’s verjaardag, kerstmis, verjaardagsfeestje voor je nichtje in de binnenspeeltuin terwijl jij bij moeke bleef, mijn verjaardag, toen jullie allebei bij moeke bleven na de brunch die ik klaarmaakte en mama en papa gingen relaxen in de sauna en lekker gingen eten, heerlijk.

En dan was het nog niet gedaan met de feestdagen want er moest nog nieuwjaar gevierd worden, met Anna’s eerste nieuwjaarsbrief (trippel, trippel, trap…) en een uitgesteld feestje bij moekamp. Om eerlijk te zijn, zijn we daar nu pas van bekomen. Want er heeft zich ook een buikgriep tussen gemengd die vooral papa en Anna zwaar getroffen heeft. Noodgedwongen een extra week vakantie voor Anna dus, maar wij nog altijd niet weer in ons gewone doen…

Als het nu ook maar eens winter wilde worden! Eén of misschien twee dagen met ’s morgens een dichtgevroren auto hebben we nog maar gehad dit jaar.

Nu moet ik het nog even over het  ander medisch nieuws hebben : vorige woensdag zijn we voor het eerst op consultatie geweest bij de ocularist en hebben we besloten om je een lens te laten maken. Al twijfelen we nog…  Je linkeroog zit nog altijd regelmatig vol prut en traant met uitslag op je gezicht tot gevolg. De meest lekker ruikende Mustela zalf ter wereld helpt wel goed. Het lijkt er soms op dat je dingen volgt als ze dicht genoeg bij je zijn. De “high contrast baby videos” kunnen in elk geval op je goedkeuring rekenen. Oogcontact maken doe je (nog?) niet. De nystagmus is beduidend minder en je lijkt beter te kunnen focussen. Om maar te zeggen dat we bijgod niet weten wat we er allemaal van moeten denken.

Maar ondanks alle gezondheidsperikelen blijf je ook gewoon flink groeien en daarom hier even een overzichtje:  je hebt je handjes ontdekt! Inclusief smakgeluidjes en vingers die te ver de keel in gepropt worden met stikgeluid tot gevolg.

Op schijnbaar miraculeuze wijze zit je ineens aan een dutje voormiddag (lukt meestal nog niet zo goed) en een dutje namiddag (lukt goed, waarvoor dank, kan ik dit schrijven terwijl Prinses Anna en Koning Papa op stap zijn – zo noemt Anna zichzelf momenteel). Miraculeuze dutjes, omdat er bij Anna pas regelmaat in kwam bij de onthaalmoeder, al zal het wel de leeftijd zijn : Anna ging al naar de onthaalmoeder op de leeftijd dat jij “vanzelf” regelmatig ging dutten. Voor je start bij de onthaalmoeder krijg je nog een maandje uitstel.
Eerder dan de dutjes hebben we je wiegje naast ons bed afgeschaft en slaap je in je eigen bed. Dat slapen in een echt bedje lukte in het ziekenhuis ook, en je voeten staken toch al bijna  helemaal over de rand van het wiegje.

Lachen doe je intussen ook al eens, al is het scheef en niet te uitbundig, maar kriebeltjes of zachtjes blazen in je gezicht ontlokt een lachje of grimasje.

Op de speelmat kan je nu de vlindertjes vangen en het muziekje zelf aanzetten en het gebeurt dat je moeite doet om wat om te rollen.

Verder hebben we veel te danken aan kine : je armpjes uitstrekken (in plaats van je vuistjes met geboegen armpjes tegen je te houden), stevig je hoofd rechthouden en je gewoon beter in je vel voelen. Of het allemaal aan de kine ligt of niet, zoals de kinesiste zelf zei ben je helemaal opgengebloeid in de periode van je negen sessies. En daar zijn wij alleen maar blij om!

En zo zitten jij en ik aan onze laatste maand samen thuis. Ik kijk er voor jou naar uit om je naar je onhaalmoeke te kunnen laten gaan, en ik hoop voor mezelf maar dat het weer gaan werken ons de nodige routine zal bezorgen.

Het zal weer een drukke ‘dokters-maand’ worden, maar daar slaan wij ons wel doorheen.

En PS : vergeleken met de brieven voor Anna doe jij gewoon mee hoor, qua ontwikkeling, jullie zaten zowat op hetzelfde schema van mijlpalen etc. Wat me eraan doet denken dat het stilaan tijd wordt voor je eerste groentepapje!

In de hoop dat de volgende brief geen doktersverlag hoeft te worden (maar we moeten realistisch blijven) en dat de vries dan maar snel komt zodat de lente ook wat sneller kan komen…

Liefs,

mama

Leon 3 maanden :



Leon 4 maanden :

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen