Pages

woensdag 3 september 2014

Woord van de dag : ocularist

Ik heb veel nieuwe woorden geleerd het afgelopen jaar : microftalmie, coloboom, nystagmus, bijvoorbeeld (de definities vind je hier).

Tot een jaar geleden had ik met zekerheid ook nog nooit van een ocularist gehoord. Een ocularist is degene die een oogprothese ("kunstoog" of ook wel "glazen oog") maakt voor mensen die een oog verloren of, zoals in ons geval, kindjes met microftalmie een lens aanmeet.



Wij maakten kennis met onze ocularist in het begin van dit jaar,  toen Leon ongeveer 4 maanden oud was. De belangrijkste reden voor ons om een lens te proberen was het feit dat deze het kleine oogje gaat stimuleren om mee te groeien, zodat het gezicht zich symmetrisch kan ontwikkelen. De lens gaat de oogleden als het ware een beetje opensperren: als Leon zijn lensje niet draagt, zien we duidelijk dat zijn oogje meer dichtvalt. Eventueel zou een lens ook de oogkas zelf stimuleren om te groeien, al kregen we daar nog niet echt een duidelijk antwoord op. Bovendien groeit een oogbol ook maar dankzij het licht dat er binnenvalt, dus moeten we zoveel mogelijk lichtinval proberen te verkrijgen, en met de volledig doorzichtige lens waar wij voor kozen, profiteren we daar optimaal van.

Wij noemen het lens ("het lensje van Leon"), ik weet eigenlijk niet of dat de officiƫle term is, een oogprothese is het ook niet echt, en het ziet er zo uit :

het lensje van leon

Zoals gezegd kozen wij voor een volledig doorzichtig exemplaar: ten eerste heeft Leon een 'compleet, maar kleiner' oogje waardoor er niet onmiddellijk een esthetische reden is om te kiezen voor een lens beschilderd met iris en pupil. Ten tweede willen we zoals hierboven aangehaald de lichtinval maximaal benutten om het oogje zo veel mogelijk te stimuleren. Wat niet uitsluit dat we in de toekomst op een geschilderd exemplaar kunnen overstappen (waarbij de pupil dan doorzichtig gelaten wordt zodat er nog steeds lichtinval is).

Leon draagt zijn lensje enkel overdag. Met behulp van het oranje stokje dat je op de foto ziet, daar zit een zuignapje aan, doen we elke avond het lensje uit zodat er 's nachts nog voldoende luchtcirculatie bij zijn oogje kan om ontstekingen te voorkomen.

Het aan en uit krijgen was de eerste weken zweten, maar intussen is het op een paar seconden gepiept en hoort het er helemaal bij. Klein paniekje dan ook, dit weekend toen meneer z'n lensje ineens vermist was!

Hij was een beetje verkouden en wreef regelmatig in zijn oogjes, wat hij normaal nooit doet. En omdat we er nooit eerder problemen mee hadden was ik er ook niet echt ongerust in tot ik opeens merkte dat zijn oogje er zo klein uitzag. Een korte inspectie leerde dat het lensje inderdaad weg was! Gelukkig konden we vandaag al bij onze ocularist terecht die nog een exemplaar voor Leon had. Want ik zou bijna durven zeggen dat Leon zonder z'n lensje Leon niet is.

Dat had ik een jaar geleden niet durven hopen, dat dit allemaal zo goed zou uitpakken voor ons. Had ik het geweten, ik had er niet zo veel nachten van wakker gelegen ...

Oh ja, dat zwarte stipje op de lens: da's gewoon om de bovenkant van de onderkant te kunnen onderscheiden ;-) Stipje komt bovenaan, onder het ooglid, tenzij het lensje gaat ronddraaien dan zien we opeens een stipje in z'n ooghoek!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten