Pages

vrijdag 9 januari 2015

Weer aan het werk

Voor velen zit de eerste werkweek van het jaar er alweer bijna op. Voor mij moet het nog beginnen. Volgende maandag stap ik ook weer in de rat race waar ik net een paar maanden uit geweest ben.



Ik heb het er hier nog niet met zoveel woorden over gehad: mijn job en het feit dat ik de laatste tijd niet ben gaan werken omdat het ineens niet meer ging. Het was op. Er was sprake van burn-out verschijnselen. De combinatie werk-gezin + de hele resem controle-onderzoeken die met Leon afgewerkt moesten worden, het lukte niet meer. Heel actueel heb ik me gevoeld, de laatste tijd. Maar alleen heb ik me alleszins niet gevoeld, afgaand op de vele verhalen die ik op allerlei blogs tegenkom. Mij doet het altijd veel deugd om te lezen hoe andere mensen zich door zo'n moeilijke periode weten te worstelen, dus wil ik ook graag mijn verhaal delen.

In de eerste plaats besef ik dat ik me in een luxepositie bevind omwille van het feit dat ik überhaupt een job heb én dat er daar de laatste maanden begrip was voor mijn situatie. Ook al is het een allesbehalve ideale werksituatie en in feite grotendeels mee de oorzaak van mijn burn-out... Het gaat trouwens om een zeer doorsnee 4/5e administratieve kantoorjob, voor wie het zich afvraagt. Hier lichtte ik al eens een tipje van de werksluier op.



Daarnaast heb ik natuurlijk het laatste jaar een hele weg afgelegd samen met Leon, en net na zijn eerste verjaardag merkte ik iets geks: het ging met hem beter dan ooit, sinds hij de mijlpalen van zitten en kruipen behaalde ging zijn ontwikkeling ineens veel sneller vooruit. Voordien ging het tergend en soms wel onrustwekkend traag, en ook nu doet hij het nog steeds op zijn eigen tempo (op net geen 16 maanden maakt hij nog niet al te veel aanstalten om te gaan stappen). Maar we zien wel mooi dat er evolutie in zit en vooral dat hij altijd het vrolijkste, en best gezinde peutertje is dat je je kan voorstellen.

Het gekke is dat terwijl het met Leon - eindelijk - zo goed ging, het bij mij heel wat minder ging. Had ik me dan een heel jaar zorgen gemaakt om niks, zijn eerste oh zo speciale baby-jaar aan mij laten voorbij gaan en me helemaal laten opslorpen door zorgen en negatieve veronderstellingen en doemscenario's? Deels wel ja.

Dan kan je nog zo vaak tegen jezelf zeggen dat het wel gaat, als je lijf zegt dat dat niet zo is (d.m.v. maag-darmklachten in mijn geval, sowieso mijn gevoelige plek), dan moet je luisteren. Dat is niet leuk, en ook nu is het soms nog altijd niet leuk, gedwongen worden een en ander in je leven te herzien.

Maar nu is het is wel het moment om weer aan de slag te gaan. Langer thuisblijven is voor mij ook geen oplossing. Het is zeker met een klein hartje, want het het voelt nog heel fragiel, dat nieuwe evenwicht dat ik intussen gevonden heb. Nu komt het erop aan ook een evenwicht te vinden als ik weer hele dagen van huis ben.

Ik hoop het natuurlijk niet, maar mijn nieuwe zoektocht naar evenwicht zou voor een eventuele afname in de frequentie van blogpostjes hier kunnen zorgen de komende tijd. Wat ik wel meeneem maandag zijn de positieve vibes die ik uit blogland haal, in de vorm van mijn nieuwe juweeltjes die ik als geluksbrengers zal dragen. Komt helemaal goed!

6 opmerkingen:

  1. Ik wens je heel veel succes! Ik hoop dat je gauw een evenwicht vindt dat voor jou doenbaar is... Maar ik kan alleen maar beamen dat het niet gemakkelijk is en dan zit ik nog verre van jouw situatie met de zorgen die jullie erbij hebben voor Leon. Ik ben na de herfstvakantie parttime aan de slag gegaan en in het onderwijs is dat echt niet veel en toch... Ik heb het gevoel dat ik constant moet rennen. Ik duim dus mee voor je dat het allemaal haalbaar en doenbaar blijft. En dat Leon natuurlijk flink zo verder zijn best blijft doen. En 16 maanden is nog lang niet zo erg... Mijn dochter was 18,5 vooraleer ze liep!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar!
    Succes met het opnieuw beginnen werken en het vinden van een evenwicht!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Succes met het weer gaan werken en het vinden van een evenwicht. Goed dat je weer mag beginnen. Komt vast goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Veel sterkte en succes ermee! Knap dat je vroeger de goede beslissing hebt genomen en dat je er bent wanneer je kinderen je nodig hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel herkenbaar!
    Veel succes met het opnieuw aan het werk zijn. Maar ook blijven luisteren naar je lichaam en ook nu nog rust nemen als het nodig is.
    Het komt zeker goed! :-)

    BeantwoordenVerwijderen