Pages

dinsdag 3 februari 2015

Brief aan mijn zestienjarige zelf - #boostyourpositivity

Mijn positivity kende een beetje een dipje bij het lezen van de eerste opdracht voor #boostyourpositivity: een brief schrijven aan je zestienjarige zelf. Daar had ik eerlijk gezegd niet zo veel zin in, exact zestien jaar later. Ik herinner het mij vooral als een niet zo vrolijke periode, maar juist daarom is het een uitstekend idee om mijn zestienjarige zelf even een hart onder de riem te steken



Dus, here goes: 

Mijn lieve zestienjarige zelf,

Laat ik al meteen met de deur in huis vallen: het wordt beter.

Het zoeken, de onzekerheid waar je mee zit, dat groeit eruit. Nog niet onmiddellijk, maar over zestien jaar heb je je plekje gevonden en voel je je veel beter in je vel. Al neem ik het je niet kwalijk dat het je nog onvoorstelbaar ver lijkt, 32 jaar zijn. (Het zal sneller gaan dan je denkt!)

Trek het je allemaal niet te veel aan, als ik je nog een goeie raad mag geven. Dat je niet weet waar je bijhoort is helemaal niet zo erg, je komt er nog wel achter dat het misschien wel beter is om er dan helemaal niet bij te horen.

Geniet intussen van de muziek: K's ChoiceArid! Radiohead!
Voor je het weet zijn CD's helemaal passé en kom je er niet meer toe je ongegeneerd te kunnen verdiepen in muziek.




Oh, en dans toch wat meer op die muziek van je, dat kan helemaal geen kwaad.

Wat ook sneller voorbij zal zijn dan je denkt is het paardrijden wat je nu nog met zo veel plezier doet. Probeer het dus maar zo lang mogelijk vol te houden. Zal ik eens wat verklappen, die ene stalknecht die daar op de manege rondloopt, maar waar je nu nog niet in geïnteresseerd bent, die kom je over een jaar of zes nog eens tegen op Pukkelpop, over tien jaar stappen jullie in het huwelijksbootje en over twaalf jaar krijgen jullie je eerste kindje!

Euhm ja, je verkondigt dat nu wel overal dat jij geen kinderen wil enzo, maar eigenlijk weten we allebei dat dat maar een pose is, hé.

Het gaat vanaf nu alleen maar sneller en sneller gaan, verder studeren, werkervaring op doen en je settelen met huisje, boompje, beestje en twee kindjes. Maar zoals gezegd, maak je niet te veel zorgen, je gaat dat goed doen.

Eén dingetje wil ik je nog meegeven: als je over een paar jaar op je kot in Leuven op je gehuurde desktop de wondere wereld der blogs ontdekt hoeft het echt geen tien jaar te duren eer je besluit om er zelf ook aan mee te gaan doen.

Maar mocht het onverhoopt toch zo ver komen: beter laat dan nooit!

Lieve groeten,
Jezelf, zestien jaar later

De foto van mijn zestienjarige zelf hebben jullie nog te goed, maar ik nam al eens kort een tripje down memory lane in mijn foto archief en moet wel besluiten dat het niet allemaal kommer en kwel was in die tijd: Lloret de Mar en tequila shots, anyone?! (Toen was ik wel al ongeveer achttien hoor!)

En nu ik hem uitgetikt heb, ben ik blij dat ik even de tijd genomen voor dit briefje, dankjewel #boostyourpositivity, Kelly & Lies!

2 opmerkingen:

  1. Ik herken het gevoel die je beschrijft in je brief. Als ik eerlijk moet zijn, zou ik ook nooit meer willen terugkeren... Ik vind het veel beter zoals het nu is :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, die "het hoeft het echt geen tien jaar te duren eer je besluit om er zelf ook aan mee te gaan doen" is zo herkenbaar! :-)

    BeantwoordenVerwijderen