woensdag 18 maart 2015

Warm Hart

Ik zou u nog vertellen over Warm Hart van Tom Van Ryckeghem.

Wat ik waarschijnlijk wel het mooiste vind aan het internet en blogs in het bijzonder is dat je geraakt kan worden door de meest ontroerende en persoonlijke verhalen van wildvreemde mensen. Je leeft mee met mensen die je eigenlijk van haar noch pluim kent.



Dat was voor mij ook het geval bij het verhaal van Tom en zijn gezin.
Een jong gezin, tweede kindje op komst, tot plots:

Het leven ging snel.. Op de kadans van een sneltrein, met de vaart van een vliegtuig, als een razende machine, vooruit, snel, go… We leefden zoals jij het waarschijnlijk ook doet of toch ooit hebt gedaan. Zonder veel te denken, crosten we van Zuid naar Noord, door west en Oost en terug. Onze dagen werden voor ons goed gevuld. Zonder dat we konden beslissen werd ons levenspad met enkele aartsmoeilijke kilometers berg verlegd. Terwijl ik aan een snelheid van 120 km per minuut door het leven raasde, rinkelde de telefoon… plots… Een oorverdovende stilte maakte een eind aan een perfecte zwangerschap. Mijn vrouw kreeg plots meer dan een schattige baby in haar lichaam cadeau. Een leger zwarte soldaten en een chemisch gevecht maken tot vandaag deel van haar.

Tom houdt tijdens deze intense periode voor zijn gezin een blog bij en die is nu verwerkt in een tentoonstelling en het boek: Warm Hart.


IMG_20150316_212048

Ik heb de blog niet van in het begin gevolgd, ik vond dat eerlijk gezegd ook te confronterend, maar eind 2013 vecht kleine Kamiel voor zijn leven door het RSV-virus, hetzelfde virus waarmee onze Leon toen ook in het ziekenhuis belandde (in ons geval zonder al te veel erg). In mijn hoofd valt die periode van meeleven met Kamiel samen met de ellendige onzekerheid en onderzoeken over Leons ogen waar wij toen middenin zaten.

Dat bracht het allemaal nog net iets dichter bij huis, en bij mijn hart.

Ik vond het dan ook fijn om de afsluiting van deze periode in de vorm het boek en de tentoonstelling te kunnen meemaken.

We kwamen in de kapel aan toen Tom er net ook was en kregen een woordje uitleg over de opzet van de tentoonstelling, met de ziekenhuislijnen op de vloer en het houten picknick bankje.

Ik kon niet vertrekken zonder een exemplaar van het boek te kopen. De opbrengst gaat naar drie fantastisch goede doelen, dat alleen is al reden genoeg om dit boek in huis te halen, maar daarnaast is het gewoon ook echt een héél mooi hartverwarmend boek, aangrijpend in woord en beeld.

Wie in de buurt is kan volgens mij zondag de tentoonstelling nog bezoeken.
Voor meer informatie over het boek klik je hier.
Ga zeker eens kijken, het is een prachtige ode aan het leven en de liefde, en:
Liefde is alles...

Zeg nu nog eens dat dat internet nergens goed voor is!

4 opmerkingen:

  1. Dat is ook de reden waarom ik oorspronkelijk met mijn blog begonnen ben. Toen we zo aan het zoeken waren naar de oorsprong van Florians' huilen, vond ik ook troost in het verhaal van anderen. Je voelt je minder alleen en dat is soms al veel. Leve het internet :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, weten dat je niet alleen bent is al veel waard.

      Verwijderen
  2. Wauw, ik houd ook enorm van zo'n blogs! Ik ga er een kijkje nemen. Bedankt voor je tip!

    BeantwoordenVerwijderen