zondag 12 juli 2015

Zes redenen waarom ik een geweldige moeder ben!

Gisteren had ik een heerlijk avondje: bijbabbelen met een goede vriendin die net als ik volledig in beslag genomen wordt door de combinatie kinderen en werken, een huishouden draaiende houden en af en toe proberen even op adem te komen. Zoals deze avond. Met enkel haar jongste spruit van een halfjaar oud erbij, da's vier drukke lawaaimakers minder dan gewoonlijk, konden wij voor de verandering eens rustig bijpraten. 


Over de mooie, maar zeker ook over de mindere kanten van het moederschap, de frustraties en de vervelende kanten van het ouderschap. Want we moeten als mama's toch durven toegeven dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is in moederland. Het deed mij zo'n deugd om in alle eerlijkheid ons hart te kunnen luchten over de grote en kleine moeder-ergernissen wetende dat we kunnen rekenen op begrip van elkaar.

Om maar te zeggen dat ik al helemaal in de goeie stemming was toen ik daarna bij Annelore van compleetgeluk de oproep las om een eind te maken aan de mommy wars, om ons als moeder geweldig te vinden en eerlijk te vertellen over hoe dat nu écht is, dat moederschap. (Veel rommel, weinig slaap, heel veel liefde - kort samengevat).

Maar ze heeft gelijk, ik ben ook een geweldige moeder, omdat: 

- ik het ongeveer 1 à 2 keer per jaar aandurf om de speelgoedstapel eens goed uit te mesten en dan altijd geweldige vondsten doe. Deze keer was het de reeds lang verloren gewaande glitterschmink die ik dan ook prompt moest gebruiken om Anna om te toveren in een echte glitterfee ("Zeg mama, je moet wel alle kleuren gebruiken hé!")

glitter

- ik tegenwoordig genoeg heb aan een kinder bueno en een ice cappucino om een rondje dokters te verwerken. En dat is echt zo'n grote overwinning, daar heb je geen idee van! 

koffie en suiker

Vorige week waren we voor het eerst in een paar maanden weer eens met Leon op controle in het UZA waar hij geëvalueerd werd door verschillende mensen (logopedist, kinesist, neuroloog). Die konden enkel vaststellen dat hij het best goed doet (alsof ze dat niet verwachtten) en dat hij nog een ontwikkelingsachterstand heeft omdat hij nog altijd niet alleen stapt. En dat het enige wat we daaraan kunnen doen, tijd geven is.

Verder krijg je dan een hele stroom van (hopelijk toch) goedbedoeld advies over je heen wat mij alvast het gevoel geeft een allesbehalve geweldige mama te zijn (je moet dit zus en dat moet je zo doen, daar moet je nog veel met hem op oefenen en dat is toch nog een aandachtspuntje). 

Mààr, ik weet intussen beter: ik ben degene die mijn zoon elke dag ziet groeien en ik weet wat hij wel kan en ik mag het advies naast me neerleggen van mensen die een oordeel over hem vellen op basis van hem eens een kwartiertje bezig te zien. 

Mijn maag slaat niet langer wekenlang in een knoop over alles wat ik in zo'n dokterskabinet te horen krijg. Hoogstens word ik een beetje misselijk van de cafeïne- en suikeroverdosis waarop ik mezelf achteraf trakteer. Geweldige mama, ik!

- ik gisterenavond net niet helemaal flipte omdat ik Leon niet kon vinden in z'n bed toen ik voor het slapengaan nog even op zijn kamer ging piepen. Mental note: de kleine geen pyjama meer aantrekken in dezelfde kleur als zijn onderlaken. Serieus, stond ik daar in het schemerdonker mijn zoon te zoeken in zijn bed, waar hij gewoon in lag!

- ik mijn kinderen zoveel tijd als ze zelf willen laat doorbrengen achter een scherm naar keuze. Momenteel kijkt Anna Zandkasteel op de PC, of hoe dacht u dat ik erin slaag om af en toe een blogje uitgetypt te krijgen? 

Ik vind het maar eerlijk dat zij ook mogen kijken wat ze willen als mama en papa dat ook doen. Nu ik met de tablet yoga-oefeningen doe, vraag Anna soms ook om nog eens naar de yoga-juffrouw te mogen kijken, dus dan doen we dat. 

yoga

Wie me trouwens een jaar geleden verteld had dat Leon gek zou zijn op Bumba en zélfs op een smartphoneschermpje naar die gekke clown zou willen kijken, die had ik eens goed uitgelachen. Dus als hij TV wil kijken en dat voor hem comfortabel is vanuit zijn eetstoel pardoes voor de TV geparkeerd, dan moet dat maar zo!

- ik mij niet (meer) druk maak over mijn kinderen hun voorliefde voor bokes met choco. Zolang ze regelmatig nog groentjes en fruit eten, krijgen ze van mij gewoon hun boterhammetje met Nutella. Leon had vandaag na zijn tomatensoep nog zin in een boke, dus bokes it is. 

choco

Om mijn ochtendspits te vergemakkelijken eet Anna 's morgens al lang haar boterhammetjes voor TV en nu Leon ook een grote jongen wil zijn, doet hij gezellig mee. Handig is het niet, overal choco uitgesmeerd in mijn zetel, maar eerlijk is het wel!

choco

- ik vrijdag een vriendinnetje van Anna op playdate liet komen en ik daarvoor geen enkel activiteitje of hapje of eigenlijk helemaal niks voorbereid had. Volgens mij hebben ze zich toch geamuseerd: er werd buiten gespeeld, een ijsje gegeten en met de poppen gespeeld. Het enige wat ik hoefde te doen was af en toe de dolle pret een beetje intomen vooraleer het de spuigaten uitliep. 

playdate

En jij? Waarom ben jij een geweldige moeder? Laat het ons weten!

6 opmerkingen:

  1. Heerlijk hartverwarmend en herkenbaar!! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuke post! En bepaalde dingen herken ik wel! Elisa eet hier ook haar boterhammen in de zetel en Florian durft ook al eens meedoen met ook heel veel uitgesmeerde choco tot gevolg :) Nog een geluk dat het lederen zetels zijn!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, ja, de kleur van onze zetels is ook nogal compatibel met chocovlekken :-D

      Verwijderen
  3. Haha, had je Léon echt niet gezien in bed? :-)
    De bokes met choco zijn hier bokes met martinopréparé. Welke 14-maander eet dat nu graag. Ja...
    En ja, hier maak ik gebruik van Bumba of Woezel & Pip dan om eens te kunnen bloggen.
    Oja, ik ben bovenden een geweldige mama omdat ik op restaurant mijn ventje een frietje meer liet mee eten zodat ik zelf wat langer op mijn gemak zat :-D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je wéét dat hij in zijn bed ligt en toch dat vleugje paniek omdat je hem niet direct vindt, speciaal hoor :-) Martinopréparé zou ik hier nooit verkocht krijgen! En die extra frietjes, dat zijn geweldige mama-bonuspunten! :-)

      Verwijderen
  4. Hihi, leuk bericht! Op die eerste foto lijkt Anna keihard op jou!

    BeantwoordenVerwijderen