woensdag 19 augustus 2015

BOEKENMAAND AUGUSTUS - Mijn zomervakantie boeken

Nu augustus ver over de helft is denk ik dat we mogen besluiten dat de zomer stilaan op z'n eind loopt. Een uitgelezen moment om op te lijsten welke boeken ik in juli en augustus gelezen heb, en welke niet.



Geen idee hoe dat zit in andere bibliotheken, maar die van ons heeft een zomerregeling waarbij je dubbel zoveel boeken dubbel zo lang mag uitlenen. Ideaal om aan het begin van de vakantie een slagje te slaan en leesvoer voor twee maanden in huis te halen. Intussen nadert de inleverdatum met rasse schreden en kan ik u vertellen dat ik minder dan de helft van de uitgeleende boeken gelezen heb. Maar het waren wel twee goede boeken... Deze twee én de boeken die ik niet uitlas hieronder!

GELEZEN

De blauwe draad, Anne Tyler


Blog van Sabrina : zomervakantieboeken

Een familiegeschiedenis. En ook het boek dat ik meenam op vakantie en daardoor bij voorbaat al een goed boek. Maar ik hou wel van dit genre: the all American family en hoe alle families in feite een beetje disfunctioneel zijn. Hoofdpersonages in "De blauwe draad" zijn Abby en Red Whitshank, die een dagje ouder worden en wonen in het huis dat grootvader Whitshank aan het begin van de 20e eeuw eigenhandig bouwde. Abby en Red hebben vier kinderen die ermee moeten leren omgaan dat hun ouders niet meer van de jongsten zijn. Hoe zij dat aanpakken en hoe ze intussen ook nog hun eigen leven leiden komen we te weten naast de geschiedenis van de familie en die van het huis, want die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De personages en hun onderlinge relaties worden met heel veel sympathie en gevoel voor humor beschreven. Het deed mij denken aan de boeken van Jonathan Franzen ("De correcties", "Vrijheid"). Alleen het laatste deel over de oudste generatie Whitshank kon mij minder bekoren, maar desalniettemin zeker een aanrader.

Een fragment waarvan ik nu al weemoedig word over de dag dat ik geen handjes moet geven:

Vroeger had ze altijd minstens één kind bij zich gehad, waar ze ook ging. Het was geruststellend en vermoeiend tegelijk. 'Handje? Handje?' zei ze altijd voordat ze overstak. Het stond haar nog zo helder voor de geest: de rechte, opzij gestoken arm met de palm naar achteren, in de geruste verwachting dat een vertrouwend handje haar zou vastpakken.

De boekenapotheek aan de Seine, Nina George


Blog van Sabrina : zomervakantieboeken

Nodig om van dit boek te genieten: een zwoele zomeravond en eventueel een glaasje cava bij de hand, want het gaat hier over de Grote Romantische Gevoelens.

Jean Perdu heeft een boekenapotheek in Parijs. Op een schip op de Seine verkoopt hij boeken die mensen moeten genezen van hun kwalen van het leven. Hij kan als geen ander het juiste boek voor de juiste persoon uitkiezen. Zelf moet hij echter ook genezen worden: zijn geliefde verliet hem 21 jaar eerder en liet enkel een brief achter die hij nooit gelezen heeft, tot nu. Samen met een twijfelende schrijver en een Italiaanse kok vaart hij met zijn schip naar de Provence, naar zijn vroegere geliefde.

Ik moet er zeker geen tekening bij maken dat we hier te maken hebben met een grote romance en bijhorende grote gevoelens. Meestal niet zo mijn ding, maar als vakantielectuur zeker te pruimen. Bovendien is het ook een boek over boeken, dat is ook een pluspunt.

Opgeruimd, Marie Kondo

Dit vond ik niet in de bib, maar wel als koopje voor op mijn e-reader. Moet ik dé hype uit blogland en ver daarbuiten nog voorstellen? Het boek over opruimen, godbetert, geschreven door een lichtjes van lotje getikte Japanse.

Ik moet toegeven dat ik het boek vlotjes uitgelezen heb en zelfs de theorie bijzonder inspirerend vond, al valt dat in de praktijk nogal mee. Ik pakte hier en daar al wel een paar rommel-eilandjes aan (kinderkleren, mijn kleren, kleren van de echtgenoot in stukjes en beetjes), maar dus niet de grote"één keer in je leven opruimen en daarna nooit meer" opruimactie zoals Marie die voorschrijft. Want stiekem geloof ik daar toch niet echt in. Opruimen zal altijd een werk van stukjes en beetjes blijven. Voor mij toch. En voor iedereen die kinderen heeft, denk ik. Marie heeft geen kinderen, denk ik. Of die hebben ook haar hoogst ongewone opruimgenen geërfd (en de mijne hebben mijn rommelgenen geërfd).

In elk geval wel aangenaam om te lezen en een goeie aanzet om je eigen opruimstrategieën eens kritisch te bekijken.

NIET GELEZEN

Het hout, Jeroen Brouwers

Ondanks mijn germanisten-achtergrond kan ik me niet herinneren dat ik ooit een boek van Jeroen Brouwers las. Het was wel een nevenwerking van mijn opleiding dat ik lange tijd geen zin meer heb gehad om nog de zware literatuur te lezen. Maar nu voel ik daar soms weer verandering in komen. En zoals dat soms kan gaan stond er in de bib ineens een nieuw exemplaar van dit boek van de grote Jeroen Brouwers voor mijn neus te blinken.

Het hout neemt ons mee naar een internaat voor jongens geleid door kloosterlingen in Nederland in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Het boek schets een hard beeld van het seksueel misbruik en de vernederingen in deze kloostergemeenschap. Ik stond al een beetje te twijfelen om het boek uit te lenen want ik wil daar eerlijk gezegd precies helemaal niet over lezen. Maar aan de andere kant moet ik het dan misschien net wel lezen?

Ik ben er al in begonnen, maar het boek komt wellicht beter tot zijn recht op een gure herfstavond in plaats van tijdens een vrolijke zomervakantie. De stijl van Brouwers sluit perfect aan bij het onderwerp, maar maakt dat het allemaal nog zwaarder aanvoelt. Ik ga het verlengen en binnenkort nog een kans geven.

Gelukkig heeft je moeder twee oren &
Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen, Wouter Deprez


Blog van Sabrina : zomervakantieboeken

Eerder dit jaar genoot ik van "De hond is een beetje kapot" en nu waren de twee andere leuk geïllustreerde boekjes die Wouter Deprez schreef voor en over zijn zoontje beschikbaar in de bib en kon ik ze niet laten liggen. Het zijn twee boekjes waar ik wellicht vlug doorheen lees, dus die krijg ik vast en zeker nog uit voor ze ingeleverd moeten worden!

Puur eten dat je gelukkig maakt, Pascale Naessens

Blijkt dat ik gelukkig word van niet-puur eten, hahahaha. Ik loop altijd een beetje achter met kookboekenhypes en dus had ik nog nooit een boek van Pascale Naessens gelezen. Ik dacht, ik neem het eens mee, baat het niet dan schaadt het niet.

Nu sta ik wel achter wat zij vertelt, puur eten en gezonde ingrediënten enzo, maar het is er nog niet van gekomen om ook effectief een recept uit haar boek te proberen. Niet dat het er niet smakelijk uitziet, wel integendeel. Ik had het alleen te druk met barbecueën en ijsjes eten de laatste tijd!

Als mijn uitermate efficiënte blogplanning het toelaat, ga ik u vanaf nu maandelijks op de hoogte houden van wat ik wel of niet gelezen heb. Stay tuned!

10 opmerkingen:

  1. Leuk overzicht! Veel van de boeken die je vermeldt, staan ook nog op mijn te-lezen-lijst ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die eerste twee vliegen zeker op mijn 'to read' lijstje.

    Over Marie Kondo twijfel ik nog altijd :p ik vrees dat, eenmaal ik eraan begin, ik geen rust meer zal vinden voor heel het huis overhoop gehaald is. En daar heb ik geen zin :p

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vond dat nogal meevallen bij Marie, haar theorie is er soms ook zo over dat ik dat nogal makkelijk naast mij neer kon leggen. Kan ook aan mij liggen, natuurlijk :-D

      Verwijderen
  3. Die van Wouter Deprez zijn zalig! Het eerste kocht ik bij de geboorte van Berre. De andere ontleende ik ook eens bij de bib.
    Dat opruimboek las ik nog niet, maar ik denk dat het niets voor mij is. Telkens goede voornemens, dat wel, maar die verdwijnen vaak als sneeuw voor de zon :-)
    Ik ben bezig in 'het meisje op de trein'. Het eerste hoofdstuk viel al mee, dus ik zal hem hopelijk nog wel uitkrijgen tegen eind augustus :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed dat je mij aan "Het meisje op de trein" doet denken, dat wil ik ook al lang lezen!

      Verwijderen
  4. Ai ik heb er nog niks van gelezen behalve Opruimen dan... Volgens mij heeft Marie inderdaad geen kinderen want er wordt op geen enkel moment over speelgoed geschreven... Wat de rest van het boek betreft het is inderdaad extreem al denk ik wel dat als je inderdaad één keer grondig opruimt en je daarna echt goed op let dat je niet opnieuw gaat verzamelen, het wel mogelijk is... Ik ha het in elk geval proberen (zonder met speelgoed rekening te houden uiteraard).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mja, ik ken mezelf daarin iets te goed om die theorie van één keer opruimen tot een goed einde te brengen. Maar ik vond het in elk geval wel inspirerend.

      Verwijderen
  5. "Opgeruimd" en "waarom je moeder en ik altijd in kamerjas rondlopen" heb ik ook gelezen. Wouter Deprez weet de dingen heel mooi weer te geven met voldoende humor. Het zal heel herkenbaar zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Die boekjes van Wouter Deprez zijn echt geweldig (en ik ben dan nog geeneens moeder).

    Dat van dat "voor eens en voor altijd opruimen", dat geloof ik ook niet. Ik probeer momenteel wel mijn spullen te minimaliseren waardoor er minder op te ruimen is, maar zelfs dan... Ik ben nu eenmaal in fases heel ordelijk en dan in fases loopt het weer helemaal in het honderd en moet er toch weer opgeruimd worden, hoe weinig of hoe veel ik ook in huis heb :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tof tof, ik ben ook terug beginnen lezen de laatste maanden. Moet ik ook eens doen, zo'n overzichtje maken van gelezen boeken :-)
    Van Jeroen Brouwers heb ik in eerste lic verplicht "geheime kamers" moeten lezen. Ik had er toen ook een degout van gekregen maar nu kriebelt het wel terug om hem nog eens ter herlezen, al liggen er altijd zoveel leukere boeken op mij te wachten. We mochten in de vakantie ook het dubbel aantal boeken ontlenen, ik ben nu bezig in "kom hier dat ik u kus" van Griet Op de Beeck en in "wij en ik" van Saskia De Coster. Ja, ik lees meestal meer dan 1 boek tegelijk. Enkele weken geleden was ik er zelfs 4 tegelijk aan het lezen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen