Pages

dinsdag 29 september 2015

BOEKENMAAND SEPTEMBER - Oorlogsboekenmaand

In augustus gaf ik voor het eerst een overzicht van de boeken die ik die maand las. Intussen is september ook alweer bijna verleden tijd en wordt het dus tijd voor een nieuw boekenoverzichtje.


Zonder het goed en wel te beseffen werd september oorlogsboekenmaand. Niet dat dat een probleem is voor mij, het is een genre dat ik altijd al graag gelezen heb. Maar ik dacht dat ik het wel een beetje gelezen had allemaal, over de wereldoorlogen, tot deze drie parels mijn pad kruisten. (Met tussendoor nog twee boekjes van Wouter Deprez!)

All the light we cannot see, Anthony Doerr

Dit boek stond al een tijdje op mijn te lezen lijstje. Het speelt zich af in Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. De hoofdpersonages zijn Marie-Laure en Werner. Marie-Laure, die op zeer jonge leeftijd blind werd, moet samen met haar vader Parijs ontvluchten naar familie Saint-Malo. Werner is een Duitse weesjongen die van jongsaf aan een fascinatie heeft voor radio's en ook op die manier in het leger en na talrijke omzwervingen uiteindelijk ook in Saint-Malo tijdens de oorlog terechtkomt.

Blog van Sabrina : All the light we cannot see

Op basis van die korte inhoud had ik iets heel anders verwacht van dit boek, maar wat ik in de plaats kreeg was nog zo veel beter. Ik las het op mijn goeie vriend mijn kobo e-reader. Ik weet dat er mensen zijn die met stip het het papieren boek verkiezen boven een e-reader, maar ik ben helemaal fan. Een groot pluspunt van digitaal lezen vind ik het gemak waarmee ik mooie passages kan markeren. In een 'echt' boek vind ik het een beetje heiligschennis om citaten aan te duiden terwijl ik er in mijn e-reader geen enkel probleem mee heb. En ik heb me te pletter gemarkeerd aan mooie zinnen en observaties in "All the light we cannot see", na een tijdje ben ik er maar mee gestopt omdat er meer wel dan niet gemarkeerd zou zijn.

Bovendien werd ik helemaal geraakt door de liefde tussen Marie-Laure en haar vader en hoe die laatste voor zijn blinde dochter zorgt. Terwijl ik dit boek las zag ik dagelijks de berichten van wat ze 'de vluchtelingencrisis' noemen op het nieuws en dat doet je dan wel extra beseffen dat het gewone mensen, ouders met kinderen, zijn die op de vlucht slaan voor oorlogsgeweld.

Van mij kreeg het de volle vijf Goodreads-sterren en ik bleef helemaal onder de indruk achter.

Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen, Wouter Deprez
Gelukkig heeft je moeder twee oren, Wouter Deprez

Na zo'n indrukwekkende klepper was ik toe aan een luchtig tussendoortje en de bibliotheekdeadline voor deze twee boekjes van Wouter Deprez naderde, dus las ik ze snel uit. Ik las eerder al het derde deel in de reeks van boekjes die Wouter Deprez schreef voor/over zijn zoontje: "De hond is een beetje kapot", dat gaat over de kleuterleeftijd en wat ik heerlijk herkenbaar vond met zelf een kleuterexemplaar in huis.

"Waarom je moeder ..." is het eerste deel in de reeks en gaat dus over de eerste levensmaanden van Wouters zoontje. Hij beschrijft die bijzondere periode als jonge papa uitermate charmant en schattig. En ik slaakte hier en daar een zucht van opluchting dat we die periode hier achter de rug hebben.

"Gelukkig heeft je moeder twee oren" behandelt de peuterleeftijd en deed me alweer regelmatig grinniken van herkenning: peuters zijn voorzekers lolliger dan baby's! Zelfs nu "ik ben twee en ik zeg nee" hier heden ten dage meerdere malen per dag live gedemonstreerd wordt inclusief luidkeels stampvoeten en al.

Sarah's Key, Tatiana de Rosnay (Elle s'appelait Sarah/Haar naam was Sarah)

Dit boek werd gekozen als september-boek van de Verbeelding Bookclub omdat het thema Franse boeken was, al las ik dit boek in het Engels.

Het speelt zich wel af in Frankrijk waar Sarah en haar ouders in juli 1942 net zoals duizenden andere joden door de Franse politie opgepakt worden en naar het sportstadion Velodrome d'Hiver gebracht worden en van daaruit naar verschillende concentratiekampen. Bij hun arrestatie slaagt Sarah er op het laatste nippertje in om haar vierjarige broertje in een kast op te sluiten.

Parallel met het verhaal van Sarah krijgen we het verhaal van Julia, een Amerikaanse journaliste in Parijs die deze donkere episode uit de Franse geschiedenis gaat onderzoeken naar aanleiding van de herdenking zestig jaar later. Julia ontdekt al gauw een nauwe band met Sarah en haar eigen familie.

Zoals gezegd heb ik al menig oorlogsverhaal gelezen en was het mij nog niet vaak overkomen dat ik een verhaal te intens vond om verder te lezen. Wel, bij dit boek heb ik getwijfeld of ik wel echt verder wilde lezen. Bij momenten vond ik Sarah's verhaal zo verschrikkelijk om te lezen dat ik er echt niet goed van was en het wilde opgeven. Is het omdat ik intussen zelf mama ben van een grote zus en een kleine broer dat dit verhaal me zo bij de keel greep? Best mogelijk. Gelukkig, en omdat ik het bij wijze van spreken aan Sarah verplicht was, las ik het boek wel helemaal uit en heb ik me dat geen seconde beklaagd.

Hoewel, op een gegeven moment wilde ik gewoon zo snel mogelijk weten hoe de vork nu in de steel zat en las ik het tweede deel in één ruk uit. Het tweede deel speelt zich voornamelijk in het heden af en misschien mede doordat ik het in een keer uitlas had ik de indruk dat het hele verhaal een beetje afgehaspeld werd.

Al bij al een bijzonder aangrijpend boek over een weinig bekende zwarte bladzijde uit de Franse geschiedenis.

Grijze zielen, Philippe Claudel

In feite was ik na "Sarah's Key" opnieuw op zoek naar iets luchtigers om het oorlogsgeweld van me af te zetten, maar toen kruiste "Grijze zielen" mijn pad. Zowaar het eerste boek dat ik ooit via een give-away won, bij Literasa.

Blog van Sabrina : Grijze zielen

Ik wil daar nu niet zweverig over doen, maar ik geloof wel dat sommige boeken op het juiste moment op je pad komen. In mijn geval dus toen ik dringend een boek nodig had om te beginnen lezen tijdens het wekelijkse uurtje dansles van de dochter en dit boek van Philippe Claudel het enige was dat binnen handbereik lag.

Voor ik twintig bladzijden ver was was ik al fan van de schrijfstijl van Philippe Claudel en de melancholische sfeer die hij weet te scheppen in dit verhaal dat zich afspeelt in Frankrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog. Een politieagent blikt terug op de onopgehelderde moordzaak op Belle de jour, een tienjarig meisje dat op een winterdag in 1917 gewurgd werd teruggevonden.

Ik kan u zelfs de exacte zin geven waarna ik helemaal verkocht was :
In die tijd had hij een vrouw die nooit uit bed kwam vanwege wat we hier een kwijnende ziekte noemen, iets wat hier nogal vaak voorkomt bij vrouwen die de novembermist en hun eigen ontreddering niet uit elkaar kunnen houden.
(Ah ja, want ik ontdekte nog maar net een geweldig trucje om ook van een 'echt' boek favoriete passages bij te houden: ik maak tegenwoordig foto's van de betreffende citaten met mijn smartphone, #keihip en #sorrynotsorry!)

Het is een boek dat zich er perfect toe leent om gelezen te worden bij het vallen van de bladeren. Ik las het nog niet uit en doe dat vanaf nu zo traag mogelijk zodat ik er nog zo lang mogelijk van kan genieten.

Zijn er nog liefhebbers van oorlogsboeken onder jullie of verkiezen jullie het luchtigere werk? Aanraders in beide categorieën zijn welkom!

4 opmerkingen:

  1. Zo toevallig dat je bijna alleen oorlogsboeken gelezen hebt! Ik ben blij dat je 'Grijze zielen' goed vond, had lang getwijfeld over welk boek ik als give-away zou gebruiken ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel benieuwd naar Grijze zielen en All the light we cannot see! Die laatste staat hier in de kast te blinken, dus hopelijk vind ik er binnenkort tijd voor!

    Foto's maken van citaten doe ik ook, zij het dan met een klein fototoestelletje (wegens geen smartphone dus net wat minder hip ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb All the lights... nu nog altijd niet uit, kun je dat nu geloven?! Niet dat ik het niet mooi vind maar ik geraak er gewoon niet aan. Haar naam was Sarah heb ik al een aantal jaar geleden gelezen en heeft me ook enorm geraakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vond All the light we cannot see ook prachtig en Grijze zielen staat op mijn lijstje!

    BeantwoordenVerwijderen