Pages

dinsdag 17 november 2015

Quality time en kalmte - #boostyourpositivity

Aan alle mooie liedjes komt een eind, en dus ook aan het #boostyourpositivity-liedje. Maar niet voor we het gehad hebben over onze kids, het laatste thema in het rijtje. Lies had het over quality time met de kinderen en Kelly over je kalmte bewaren tussen hysterish peuter- of kleutergeweld.



Quality time bestaat bij ons meestal uit gestolen momentjes hier en daar, en we doen we ook wel ons best om regelmatig een fijn uitstapje te maken met het hele gezin. Echt quality time met mijn kindjes 1-op-1 dat gebeurt hier nog niet zo vaak, omdat ze ook nog wel wat klein zijn om dat echt te beseffen. Een greep uit momenten die voor mij - en hopelijk voor mijn kindjes ook! - tellen als quality time:

  • Ons avondritueel dat hier altijd volgens een vast stramien verloopt, met beker drinken, boekjes lezen en 'bij mama liggen': Anna die altijd even bij mij in de zetel komt liggen om te zeggen welke dag het morgen is, waarbij alle dagen van de week aan de beurt komen en als laatste pas de dag die het écht is, morgen. Een heel spel, maar we zijn eraan gehecht!
  • Op vrijdag Anna van school gaan halen, omdat dat (voorlopig) de enige dag is dat ik haar aan de schoolpoort kan staan opwachten en dan hand in hand naar huis wandelen.
  • Om dan bij thuiskomst allemaal samen een kommetje verse pudding te eten.
  • Leon die 's morgens mijn granola met yoghurt komt 'schooien' en dan maar gezellig op mijn schoot komt zitten om mee te eten, ook al is daar eigenlijk helemaal geen tijd voor zo tijdens mijn ochtendspits.
  • Zondagnamiddag filmpje kijken met papa, want papa's kennen ook wat van quality time! Frozen en Superkapje zijn de huidige favorieten.
  • Samen spelen, maar dan echt samen spelen en niet met een half oog nog met iets anders (smartphone, ahum) bezig zijn.
  • Het wekelijkse uurtje dansles van Anna klasseer ik ook onder 'meisjes quality time'. Een fietstochtje naar de dansclub, een uurtje ongestoord lezen voor mama en dansen voor Anna. Het koekje bij mijn thee dat ik laat liggen voor Anna na de dansles (en dat ik met een beetje geluk mag opeten omdat ze er toch niet zo zot van is!) 
  • De jongens doen dan 'jongens quality time', een fietstochtje of een toertje naar het containerpark ofzo. Naar het schijnt is dat wat jongens doen!

Is het mijn indruk of zijn papa's stiekem beter in quality time?
Zoals ze ook beter zijn in kalm blijven in tijden van huiselijke crisissen?
Of ligt dat gewoon aan mij?

Blog van Sabrina : #boostyourpositivity

Want kalmte bewaren gebeurt hier met wisselend succes en meestal onder het motto 'ik doe ook maar wat'. En mijn kalmte wordt wel degelijk op de proef gesteld tegenwoordig, met een peuter in huis die aanhanger is van de fase 'ik ben twee en ik zeg nee'. Of liever: 'Nee, nee en nog eens nee!' (Dat zegt hij dus echt. Kan hij van zijn zus geleerd hebben, of misschien van mijzelf, ik durf er niet om wedden...)

Ik weet intussen dat dat maar een fase is, Anna is ze ook ontgroeid, maar toch, het kan je serieus het bloed onder de nagels uit halen, altijd dat drama: voor een gevallen tutje, omdat de Bumba knuffel niet rechtop blijft zitten, omdat er nog korstjes aan de boterhammetjes zitten, omdat Kaatje niet op tv is... Altijd is het een regelrecht drama en niet altijd weet ik er even kalm op te reageren. Hoe we dat hier aanpakken?

  • Negeren, als in er niet te veel aandacht aan schenken, want daar gaat het juist om. Negatieve aandacht is ook aandacht en dus proberen we hier om het ongewenste gejammer wat te negeren in de mate van het mogelijke. Als het kan, en ik het zie zitten, mag meneertje (of mevrouwtje) gerust even uitrazen, tot de grootste boosheid over is.
  • Of we proberen zoonlief af te leiden om hem uit zijn boosheid te halen.
  • Het klinkt compleet tegenovergesteld aan het negeren, maar soms probeer ik er wat in mee te gaan, en er wat dieper op in te gaan, een beetje het gesprek aangaan en de hevige gevoelens wat uitleggen en tegelijkertijd voet bij stuk houden over de reden van de boosheid (Genre:"Ik snap dat je boos bent omdat je een koekje wil, maar je moet nu eerst soep eten.")
  • En ja, wij geven al eens toe, 's avonds rond etenstijd als Leon een boke met choco wil terwijl we eigenlijk nog warm moeten eten, dan krijgt hij al eens een boke met choco. Al stel je daar de problemen alleen maar mee uit, want dat je één keer niet consequent was, dàt onthouden ze natuurlijk. Mag je volgende keer gaan uitleggen dat dat eigenlijk niet altijd mag, boterhammen eten in de zetel voor tv, bijvoorbeeld... Maar ik zei het al: ik doe ook maar wat.
En trouwens, het mag ook gezegd dat die twee kids van mij grotendeels welgezind door het leven huppelen, dus de occasionele driftbui nemen we er dan wel bij. Dan eten we 's avonds als ze in hun bedje zitten gewoon een pralineke, of twee...

Dit was mijn laatste blogpost over de thema's van deze #boostyourpositivity reeks: ik vertelde eerder over mijn ontbijt, mijn werk en mijn body en ik deed dat met heel veel plezier!

4 opmerkingen:

  1. Elisa heeft nooit die periode gekend... Met Florian zal dat wel anders zijn vermoed ik. Ik zal nog eens terug komen om je tips te lezen als het zover is :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ilja kon (en kan!) ook altijd drama maken voor niets. Momenteel doet hij dat voornamelijk als hij echt moe is. Dus hallo avondspitsen :-D Maar soit, we moeten toch weten dat we ze hebben hé ;-) (ik doe trouwens ook maar wat hoor!)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooooo, duurt dat zo lang?
    Hier kan de papa daar beter mee om dan de mama :-)
    Ik merkte dat ik deze week 2 keer riep... :-( Gewoon omdat ik een beetje moe ben, slecht slaap (je zou voor minder momenteel),... maar dat is geen excuus. Alles is hier 'nee'. en het is nog 2 maand eer hij die gruwelijke TWEE jaar is :-) Maar hij is ook zo schattig hoor. Merci voor de tips trouwens. Hier ben ik wel wat mee :-)
    Groet, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Weinig stress en uitgeslapen zijn helpen al veel, heb ik ondervonden :-)

    BeantwoordenVerwijderen