Pages

donderdag 3 maart 2016

Onverwachte ode aan de binnenspeeltuin

U mag dit bericht klasseren bij de Reeds Lang Vervlogen Grote Ouderlijke Principes.
Want we weten allemaal, binnenspeeltuinen dat zijn drukke, luide, onfris ruikende, schreeuwerige schuren waar ik van mijn lange leven niet voor mijn plezier naartoe zou trekken.


En toch zaten echtgenoot en ik onlangs eventjes twee minuten neer aan ons tafeltje in de plaatselijke binnenspeeltuin, keken we elkaar veelbetekenend aan en zeiden we gelijktijdig: "We zouden hier eigenlijk vaker moeten komen." En ik nipte nog eens van mijn koffie verkeerd (want aan latte doen we in de kempen niet mee, dat spreekt voor zich).

Onze kinderen hebben intussen de leeftijd dat zij zich daar min of meer zelfstandig kunnen bezighouden, wat dus wil zeggen dat we als ouders al eens twee minuutjes samen aan een tafeltje kunnen zitten, met een half oog op het ballenbad weliswaar.

Blog van Sabrina : binnenspeeltuin

Voor mijn eigen gezondheid neem ik trouwens wel liefst de echtgenoot of iemand anders met een iets sterker hart dan het mijne mee: om de zoon mee in de gaten te houden die op die roekeloze peuterleeftijd zit en in combinatie met zijn beperkte inschattingsvermogen te wijten aan zijn verminderd gezichtsvermogen halsbrekende toeren uithaalt die ik niet kan aanzien zonder op zijn minst een appelflauwte te krijgen. 

Echtgenoot behoedt zoonlief voor al te grote lichamelijke schade en ik drink koffie en lees een boek, goeie deal, nietwaar? Af en toe moet ik wel bewonderend staan kijken onder aan de hoge glijbaan als dochterlief met de grootste moeite naar boven klautert en giechelend naar beneden komt gezoefd.

Blog van Sabrina : binnenspeeltuin

Nu Leon z'n eerste schooldag met serieus rasse schreden nadert is de binnenspeeltuin de ideale plek om ons daarop voor te bereiden. Leon leert er zelfstandig z'n weg te vinden, te klimmen, te klauteren en te spelen met andere kindjes. We ontdekten er bijvoorbeeld ook dat hij ineens toch vlot kan drinken van een rietje in een flesje Fristi!

En mama leert er een heel klein ietsie pietsie beetje loslaten en probeert gewoon kalm te blijven als hij bovenaan het peuterglijbaantje zit te wiebelen en zich zit te bedenken of en hoe hij nu weer beneden moet raken. Het is hem al elke keer zonder problemen gelukt, en elke keer heb ik mijn hart vast gehouden...

De binnenspeeltuin is ook nog eens een goeie oefening voor Anna, niet de meest avontuurlijke kleuter, om het met enig gevoel voor understatement te stellen, want de kriebels in de buik bij het naar beneden glijden stimuleren haar om toch elke keer helemaal naar boven te klauteren. Soms een beetje als een zielig aapje moet ik er wel bij zeggen, maar ze doet het toch maar! En anders is het wel heel fijn om te zien hoe mooi zus en broer al kunnen samenspelen en dan maakt mijn hart een sprongetje bij het idee dat ze binnenkort samen naar school gaan...

Dus ja, er volgen vast nog zondagochtenden in de binnenspeeltuin. Garandeert trouwens ook een rustige zondagnamiddag. En anders mag het natuurlijk altijd echt lente worden zodat we weer naar de "buitenspeeltuin" kunnen, da's misschien nog net iets leuker.

Hoe zit dat bij jullie: binnenspeeltuinfan of net niet? 

12 opmerkingen:

  1. Ik ga al eens graag naar Jobland in St-Job. Waar is jouw favoriet? Want ik ben sinds kort ook van de Kempen. (Maar ik drink nog wel latte, zoals vroeger in 't stad šŸ˜„)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Circus Bruul in Geel is zowat ons vaste adres. De koffie verkeerd is er een waardig latte-alternatief :-)

      Verwijderen
  2. Sorry, maar een binnenspeeltuin, dat klinkt voor mij als kinderloze de hel...
    Is dat niet ongelofelijk lawaaierig?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat vond ik ook in een ver en kinderloos verleden, maar dit is dus wat ouderschap met mensen kan doen.. Het is er luid -soms zelfs suizende oren achteraf luid - maar met behulp van koffie en een boek om in te verdwijnen best te doen :-)

      Verwijderen
    2. Haha, een binnenspeeltuin is inderdaad de hel als je geen kinderen hebt :-)
      Van zodra je kinderen hebt, kweek je een soort knop waarmee je alle geluiden even magisch kan buitensluiten ;-)

      Verwijderen
  3. Ik vind dat ook nog wel tof, de binnenspeeltuin. En jij somt heel accuraat een aantal voordelen op! Ik zit in de oudervereniging van onze school en enige tijd geleden gingen de kindjes van de 2e kleuterklas naar de binnenspeeltuin. Een ouder had bedenkingen bij de opvoedkundige waarde hiervan. De juffen hebben deze achteraf netjes op papier gezet. Het komt echt overeen met wat jij zegt: zelfstandigheid, risico inschatten, grenzen durven verleggen, natuurlijk ook beweging en grove motoriek...
    Luidruchtig is het er wel :) zeker als het druk is. Maar een zwembad is dat ook he :) (nog veel erger vind ik, dat galmt zo)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb me ook over de vooroordelen moeten heen zetten, maar ik ben er nu van overtuigd dat kindjes er veel kunnen leren!

      Verwijderen
  4. Heel vaak doen we het niet, maar toch wel eens af en toe op een regenachtige dag. De ene keer kan ik het lawaai en de drukte ook beter verdragen (of me ervan afsluiten) dan de andere keer. Mijn favoriet op dit moment is het Speelkasteel in Lommel. Het is niet enorm groot en niet zo avontuurlijk als bijvoorbeeld Circus Bruul, met als voordeel dat er dus minder gezinnen met oudere kinderen komen. Peuters, kleuters en begin lagere school... en dat vind ik toch nog net iets prettiger. De peuterhoek is er wel groter dan bij Bruul. Ook iets gemakkelijker om het allemaal in de gaten te houden, en nog vrij nieuw dus qua geurtjes en sleet geen enkel probleem ;) Maar elke week zal je me er niet zien, dan nog liever een wandeling in de regen :p

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor de tip, we zullen zeker eens naar het Speelkasteel moeten! Ik kan begrijpen dat je een regenachtige wandeling verkiest :-)

      Verwijderen
  5. Wij gingen overlaatst ook naar de binnenspeeltuin met de dochter van Lief. Een ramp. Na een half uur wou ze naar huis en in dat half uur hadden wij om de beurt constant met haar moeten spelen. Ze is nochtans 5 nu. Maar enig kind en blijkbaar is dat dus niet leuk op je eentje eens je gewend bent om met een vriendinnetje te gaan (als ze met haar mama gaat, mag er meestal een vriendinnetje of haar stiefbroer mee).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei oei, op die manier is er inderdaad niet veel leuks aan...

      Verwijderen
  6. Ik doe het eigenlijk niet zo heel veel, maar mijn peuter is dan ook nog geen twee jaar geworden.
    EƩn keer zijn we naar een binnenspeeltuin geweest en ik heb me gewoon doodgeƫrgerd aan de grote (lagere school) kinderen die in de peuterzone rondhingen.
    Dat was in Nijlen. Daar kan je zondag gaan ontbijten trouwens. Ik zie me daar echt niet rustig ontbijten met al die krijsende kinderen op de achtergrond en mijn peuter constant in het oog houdend.
    Gelukkig hebben we hier in de tuin ook een schommel en schuif-af dus spelen we (weer of geen weer) veel buiten.

    BeantwoordenVerwijderen