vrijdag 1 april 2016

Proeven van het thuisblijfmamaleven en een carrièrewending overwegen

Disclaimer : het gaat over de werk-leven balans en is een vervolg op de blogpost die ik hier een half jaar geleden al over schreef. Als het u niet interesseert, sla het gerust over. Maar het is mijn blog en soms gebruik ik die om schrijvend uit te vinden wat ik nu eigenlijk wil...

Over een week gaan we hier ten huize Sabrina een heel nieuw tijdperk in: dat met twee schoolgaande kindjes. Zo'n eerste schooldag is altijd al ongelooflijk spannend, maar in Leons geval is het voor mij toch wel extra spannend. Van in het begin, toen we zijn diagnose kregen lag ik daar van wakker: zal hij met zijn zus mee naar de 'gewone' school kunnen? Zal hij de begeleiding kunnen krijgen waar hij nood aan heeft? Is het echt zo erg gesteld met dat M-decreet? Enzoverder enzovoort...


Dat het geen zin heeft om daar op voorhand van wakker te liggen, dat weet ik wel, maar probeer dat maar eens uit te leggen aan mijn ongeruste moederhart. Intussen heb ik wel een heel goed gevoel bij zijn schoolstart: na de paasvakantie gaat Leon voor het eerst naar het eerste kleuterklasje in het schooltje van zijn zus. Er is al gesproken over extra begeleiding en juf en directrice zijn mee gemotiveerd om hem een goede schoolstart te bezorgen.

Tegelijk kan ik, dankzij ouderschapsverlof, drie maanden lang (tot aan de grote vakantie) proeven van het thuisblijfmama-leven. Beetje omgekeerde beweging van veel moeders die weer meer gaan werken eens de kinderen naar school gaan misschien, maar op deze manier kan ik ze elke dag naar school brengen en Leon 's middags gaan halen: hij doet nog een lange middagdut en de potje-situatie is nog niet wat het moet zijn, om het zo te zeggen.

Volgende week moet ik nog een weekje werken om mijn vervangster op te leiden, maar voor de drie maanden daarna heb ik al zoveel plannen dat ik nu al weet dat ik tijd tekort ga komen.

Van eindelijk een huishouden dat op rolletjes loopt, tot geminimaliseerde kleerkasten en ontclutterd huis in het algemeen, naar gezond weekmenu en tijd om te bloggen en te lezen, ik zal me zeker niet vervelen. En tijd om te ontbijten, met een eitje!

Blog van Sabrina : thuisblijfmamaleven

Alleen had ik gehoopt dat het vooruitzicht op deze drie maanden me een groter gevoel van rust zouden geven dan ik nu ervaar. Ik loop precies al meer te stressen over hoe het weer allemaal moet gaan nà mijn ouderschapsverlof.

Want het probleem is dat ik het niet helemaal zie zitten hoe het dan weer zou gaan: behalve op mijn ene vrije dag per week kunnen noch ikzelf, noch De Echtgenoot onze kindjes zelf naar school brengen of gaan ophalen. Gelukkig springt moeke in de bres en hoeven ze ook niet naar de opvang. Maar daar komen nog kinesessies, thuisbegeleiding, dokterscontroles, zwem- en danslessen bij en het zweet breekt me uit bij de gedachte hoe ik dat allemaal moet bolwerken.

Mijn drie maanden ouderschapsverlof zijn dus pure luxe, maar daarna lijkt het weer ratrace te worden. En daar heb ik bijzonder weinig zin in. Ik polste al eens naar de mogelijkheid om een tijdje halftijds te gaan werken, maar dat is geen optie. En dan ben ik toch eens gaan nadenken over hoe ik dit nieuwe tijdperk wil gaan invullen.

Met mijn twee kleuters op school komt er weer wat ademruimte vrij en waar ik eerst nog dacht dat ik die zou willen invullen door me opnieuw te gaan concentreren op mijn carrière, voel ik er op dit moment meer voor om mijn tijd te wijden aan mijn gezin. Er zijn voor mijn kinderen is me momenteel meer waard dan mijn loopbaan, maar de rekeningen moeten ook betaald worden...

Dus heb ik al alle mogelijke scenario's afgewogen zonder dat er een succesformule uit de bus gekomen is. Wie die formule gevonden heeft wordt vriendelijk verzocht mij die even door te geven :-)

Eén van de mogelijkheden die echter blijft rondspoken is de optie van het onderwijs. Met mijn opleiding Germaanse Talen was ik daar toch een beetje voor voorbestemd, behalve dat ik dat als pas afgestudeerde helemaal niet zag zitten en ik dus nog altijd geen lerarenopleiding heb gevolgd. Intussen weet ik nog altijd niet of dat wat is voor mij, het onderwijs, maar de enige manier om daar achter te komen is door het te proberen, nietwaar? Of door mijn bloglezers daaromtrent om advies te vragen!

Ik overweeg dus serieus om vanaf september te beginnen aan een lerarenopleiding. En ik ben ook wel eens benieuwd naar de ervaringen van mijn onderwijzende lezers: is dat aan te bevelen of net niet, de overstap naar het onderwijs? (Ik heb zelf alle pro's en con's al tot in den treure afgewogen, dus uw eerlijke mening wordt bijzonder geapprecieerd...) Zijn er onder jullie misschien ook die ervaring hebben met een lerarenopleiding via avondonderwijs?

To be continued...
(En eerst nog in spanning aftellen naar de eerste schooldag van mijn kleinste kleutertje!)

16 opmerkingen:

  1. ik heb er totaal geen ervaring mee, en kan je dus ook niet helpen. Zelf zou ik dat minder zien zitten omdat ik een flexibel uurrooster en dito leven gewend ben.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb een lerarenopleiding via het volwassenenonderwijs gevolgd! Die duurde ongeveer 2 jaar en ik vond dat best wel makkelijk. De lessen waren op zaterdag, 's avonds of op woensdagnamiddag (in Gent). Tegelijkertijd gaf ik ook les. Na de unief viel dat allemaal goed mee, want je moet niet superveel studeren, wel veel taken maken en lesvoorbereidingen uitschrijven. Met een gezin lijkt me dat wel een grotere uitdaging.

    Nu geef ik NT2 aan volwassenen (overdag en 's avonds)in een CVO en ik vind het nog altijd heel leuk. Succes met de carrièreknoop!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik sta ondertussen al meer dan tien jaar in het onderwijs. In juli verwachten we ons eerste kindje.
    Ondanks het feit dat ik lesgeef zal waarschijnlijk ons kindje in de voor-en /of nabewaking af en toe 'moeten'. Zo niet, dan geraak ik of niet op tijd op school of moet ik mijn kat sturen naar de vergaderingen. Beide zullen niet geapprecieerd worden, denk ik. :-)
    Opvang tijdens vakanties zal, denk ik, dan weer heel wat simpeler op te lossen zijn.
    Ik vraag me nu soms af of 24 uren kinderen rond je hebben, soms ook niet wat te veel van het goede is ... . Wordt vervolgd.
    Ik doe mijn job erg graag dus de mindere kanten pak ik er gewoon bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik sta ondertussen al meer dan tien jaar in het onderwijs. In juli verwachten we ons eerste kindje.
    Ondanks het feit dat ik lesgeef zal waarschijnlijk ons kindje in de voor-en /of nabewaking af en toe 'moeten'. Zo niet, dan geraak ik of niet op tijd op school of moet ik mijn kat sturen naar de vergaderingen. Beide zullen niet geapprecieerd worden, denk ik. :-)
    Opvang tijdens vakanties zal, denk ik, dan weer heel wat simpeler op te lossen zijn.
    Ik vraag me nu soms af of 24 uren kinderen rond je hebben, soms ook niet wat te veel van het goede is ... . Wordt vervolgd.
    Ik doe mijn job erg graag dus de mindere kanten pak ik er gewoon bij.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 24u kinderen rond je, zo had ik het nog niet bekeken :-) :-) Maar inderdaad, je job graag doen is veel waard!

      Verwijderen
  5. Ik hoop dat jullie er snel uitkomen!
    Succes met die eerste schooldagen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik snap helemaal dat het moeilijk is te weten wat de juiste formule is... ik denk dat je vaak ook pas weet wanneer je erin zit of het een goede oplossing is... voor sommigen is het onderwijs een goede keuze, voor anderen weer niet... Ik wens je een heel fijn ouderschapsverlof en een goede start voor Leon en hopelijk brengt tijd raad!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Allereerst veel succes aan Leon op zijn eerste schooldag!!
    Ik ben bewust thuisblijfmama geworden om er te zijn voor de kindjes nu ze klein zijn. We doen het met heel wat minder, maken bvb geen vliegtuigreizen. Maar dat zijn keuzes die iedereen voor zichzelf moet maken.
    Lesgeven is een vak dat veel voldoening geeft, denk ik. Anderzijds is het niet enkel het lesgeven, maar komt er nog heel wat bij kijken: administratie, vergaderingen, oudercontacten, extra muros activiteiten en projecten voorbereiden, ... Dat maakt het zwaar. Maar dat kan je alleen maar echt weten als je het zelf ervaart. Heel veel succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar eerst: genieten van dat ouderschapsverlof en je niet te veel zorgen maken. Alles komt wel in orde!!

      Verwijderen
  8. Ik hoop dat de eerste schooldagen vlot verlopen voor Leon. Dat je nu even thuis bent voor hem is wel ideaal! Maar inderdaad, jammer genoeg geen permanente situatie... Ik weet dat je al eventjes met het onderwijs in je hoofd zit en misschien moet je daar dan inderdaad wel voor gaan! (Mijn man zei laatst trouwens dat ze de lerarenopleiding in avondonderwijs willen afschaffen, ik weet het fijne er niet van maar misschien best eens nagaan...). Voor de rest kan ik alleen maar beamen wat hierboven ook wordt aangehaald. Wat mij betreft is een parttime job in het onderwijs bijna het "ideale". Want zoals hierboven wordt aangehaald naast het gewone lesgeven komt er heel veel bij kijken. Als de schoolbel op vrijdag bijvoorbeeld om 15u gaat dan mag ik al blij zijn als ik tegen 17u de school kan verlaten... Je kinderen gaan dus sowieso ook naar de voor-en na opvang, ook al werk je dan in het onderwijs. Parttime geeft wat meer ademruimte... Een feit is wel dat je in de vakantie's op je gemak bent wat betreft opvang en dat heb je in geen enkele andere job. Veel succes met het doorhakken van de knopen! Het is verre van evident, ik worstel er ook nog elke dag mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh, ik heb die afwegingen onderwijs of niet ook al duizend keer gemaakt en ik maak ze nu weer. Ik volgde na de unief de lerarenopleiding in avondonderwijs in Gent en combineerde dit met een fulltime job. Het was hard werken, maar zonder kinderen viel dat goed mee. Met kinderen is het wel lastig, denk ik. Tenzij je tegelijk ook al (deeltijds) in het onderwijs kunt stappen, dan kan je LIO doen. Nederlands voor Anderstaligen kan ik je zeker aanraden (als je daarin geïnteresseerd bent uiteraard)! Als ik toch terugkeer naar het onderwijs, is het daarvoor. Dat is ook (meestal) bij volwassenen (het probleem van 24u kinderen om je heen opgelost ;)).
    Veel succes met je carrièrezoektocht!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat voor jou het beste is kan ik niet zeggen, maar ik vermoed wel dat je tijdens uw ouderschapsverlof meer duidelijkheid zal krijgen. Even afstand nemen van alles helpt altijd bij het nemen van een beslissing.
    Als thuisblijfmama kan ik alleen beamen dat de tijd thuis met je kids onbetaalbaar is. (Zelfs als je de onvermijdelijk minder goede dagen meerekent:-)) Ik heb het gevoel nu een hele fijne, stevige band met de zoon op te bouwen en hij is ook zo gelukkig. Je kindjes gaan ervan genieten :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat voor jou het beste is kan ik niet zeggen, maar ik vermoed wel dat je tijdens uw ouderschapsverlof meer duidelijkheid zal krijgen. Even afstand nemen van alles helpt altijd bij het nemen van een beslissing.
    Als thuisblijfmama kan ik alleen beamen dat de tijd thuis met je kids onbetaalbaar is. (Zelfs als je de onvermijdelijk minder goede dagen meerekent:-)) Ik heb het gevoel nu een hele fijne, stevige band met de zoon op te bouwen en hij is ook zo gelukkig. Je kindjes gaan ervan genieten :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hey Sabrina, je kan altijd eens loopbaanbegeleiding proberen bij de VDAB... wie weet wat komt daar nog uit de bus! Vergeet ondertussen niet te genieten van je "me-time"... time flies!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hey, ik wilde indertijd vanalles hierover zeggen maar wist precies niet hoe eraan te beginnen. Nu las ik je nieuwe post, dat je er nog steeds mee bezig bent, dus kruip ik toch eens in mijn toetsenbord.
    Ik ben zelf van opleiding leerkracht (secundair onderwijs), heb dit wel maar 1 jaar gedaan. Ik heb dus geen ervaring in de combinatie met een gezin, maar weet wel dat je als beginnend leerkracht (pakweg de eerste 5 jaar) véél werk hebt. Als je dan eerst overal interims doet, is dat ook erg onhandig qua opvang omdat het altijd verandert. Is ook een job waar ik het moeilijker vind om de voordelen van het deeltijds werken te hebben, want je hebt nooit echt 'recht' op je vrije dag, vb vakvergadering, schoolreis, sportdag enzo dan moet je er toch zijn he. En die opleiding combineren met een job, ook niet van de poes. Persoonlijk denk ik dus dat dat niet de oplossing is die jij zoekt.
    Ik zou eerder een gelijkaardige job zoeken zoals je nu doet, maar dan deeltijds. Dan is 'thuis' ook écht thuis en word je noooooit op kantoor verwacht op je vrije dag.
    Ikzelf kon op mijn werk eerst via ouderschapsverlof, tijdskrediet en daarna 'gewoon' overgaan op halftijds werken. Ik vind het echt het beste van twee werelden! (na een wenperiode hoor, doet echt raar om de helft van de week er niet te zijn en vanalles te missen) Toch veel thuis met de kindjes, uitstapjes kunnen doen in de vakantie, in het huishouden ook alles op het gemakje, doktersbezoeken, boodschappen, ... alles in de week en in het weekend kunnen we als gezin genieten.
    Mijn schoonzus kon op haar werk ook niet halftijds werken, wel 1/5. Maar na jaren twijfelen heeft ze een andere job gezocht, om halftijds te kunnen gaan. Toen is haar baas toch overstag gegaan en kon ze toch bij hen halftijds werken, wat eerder nooit mocht. Er is dus soms meer mogelijk dan je denkt. En anders, echt veranderen he, ben onlangs ook van job veranderd en eens je ervoor staat is dat minder 'erg' dan als je er op voorhand tegenaan kijkt, vind ik ;-)
    Maar, dat is hier allemaal maar mijn gedacht he, je moet er maar uit filteren wat je kan gebruiken :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Lien, bedankt voor je reactie! Ik zie de optie onderwijs zeker niet als makkelijke weg. Eerder als complete carrière switch. Maar idd, of dat de oplossing is? Dezelfde job halftijds, dat zou oké zijn voor mij. Maar dat zit er dus niet direct in. Vandaar dat het mij nogal bezighoudt. Want veranderen naar iets anders deeltijds is nog niet zo evident gebleken... to be continued :-)

      Verwijderen