Pages

vrijdag 1 december 2017

November 2017 van Sabrina : Huiselijkheid

Blog van Sabrina : november 2017

In november gaven we hier volop toe aan de huiselijkheid. Wegens uitzieken bij mezelf en werktoestanden bij de echtgenoot begon de maand met een herfstvakantie die niet veel voorstelde qua uithuizigheid. En al namen we er zelf niet aan deel, onze kids kregen wel hun portie entertainment in de vorm van speelafspraakjes en slaapfeestjes, dus geen klagen op dat vlak.


Ik weet niet hoe dat bij u zit, ik heb (of beter gezegd: had) daar nogal last van om altijd maar uitstapjes te willen verzinnen. Omdat dat leuk is, maar ook omdat ik vind dat ik mijn kinderen dat moet gunnen. Zeker als ik ziek ben, want dan vind ik mijzelf en bij uitbreiding mijn gezin zo zielig en dat wij "nooit eens iets leuks kunnen doen want ik ben boehoehoe altijd ziek en moe enz. enz."

Behalve dat ik me intussen weer heel wat beter voel, heb ik ergens begin november ook die knop omgedraaid en me helemaal op de huiselijkheid kunnen smijten als in soep koken, lampjes uithalen om het gezellig te maken, puzzel- en TV-namiddagen, pyjamavoormiddagen en zo weinig mogelijk buiten komen.

En weet je wie daar bijzonder weinig over te klagen had: mijn twee kinderen die het 's weekends gewoon waren om de dag te beginnen met "wat gaan we doen vandaag?" De tactiek bestaat dan uit het feit dat er altijd wel iets is wat als uitstapje of "iets doen" kan tellen (hobby, familiebezoekje of pannenkoeken bakken) en ze verder hun plan laten trekken. Wat dus wonderwel gelukt is, er werden hier deze maand véél verkleedpartijtjes gehouden en eindeloze playmobilsessies gespeeld.

Wat dus bewijst dat ik me dat vooral zelf aandeed, die uitstapjesdrang. Zo blij dat ik daar van genezen ben. Want vaak werkte het dan ook nog vicieuze cirkel-gewijs waarbij ik, terwijl ik me al belabberd voelde, mijn toevlucht nam tot sociale media-scrollsessies waar je met uitstapjes en fijne momenten om de oren geslagen wordt om er in te wrijven dat je zelf gewoon maar thuis zit te zitten. Ik gun iedereen zijn fijne uitstapjes en ben voor mezelf heel blij dat het mij gelukt is om het fijne van dat gewoon thuisblijven in te zien...

Natuurlijk is het ook gewoon maar hoe je het bekijkt want al bij al waren er gelegenheden genoeg waarbij ik wel buitenkwam, hoor... Tot in de Ikea (mét mijn kinderen, alstublieft dankuwel) en zelfs een date night naar het theater voor een avond Jasper Steverlinck (ideale cocoonmuziek ook), onder andere.

Plus het vermoeden dat december met alle gebruikelijke feestdagen + twee jarigen in huis (de dochter en mezelf) iets meer uithuizigheid zal vereisen, maakt dat ik bijzonder genoten heb van de huiselijkheid die november bracht.

Team Introverte Huismus groet u!

4 opmerkingen:

  1. Goed bezig, Sabrina! Say yes to introvertness :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat kan deugd doen he, zo eens gezellig thuis blijven. Ik betrap mezelf er ook vaak op dat ik diegene ben die uitstapjes plan terwijl Tuur even tevreden is met een namiddag gezellig thuis spelen met ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik doe graag uitstapjes, maar ik vind het even leuk om gewoon een heel weekend gewoon binnen te zitten. Het enige probleem momenteel is dat mijn zoon dat níet leuk vindt. Het is te zeggen, hij vindt dat wel ok, maar tegen het einde van de dag staat alles overhoop en stuitert hij de hele living door, dat we allemaal op ons tandvlees zitten. Hij drijft ons vaak echt naar buiten, terwijl ik zo graag gewoon in de zetel wil blijven zitten. Ik hoop dat het betert met ouder te worden... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Maar ja, dat komt wel! Hier is het vooral omdat broer en zus elkaar intussen goed kunnen entertainen of samen buiten spelen zodat ik al eens in mijn zetel kan blijven zitten, halleluja! :-)

      Verwijderen