Pages

woensdag 14 februari 2018

#ouderzonden - Wat zou je nooit delen met je kinderen?

Da's waar ook: ik moet u, in het kader van ouderzonden, nog vertellen wat ik nooit zou delen met mijn kinderen. We hebben het over de zonde van de hebzucht.

Momenteel neig ik in deze kwestie vooral naar mijn slaap en mijn bed. Net omdat ik me iets te vaak naar mijn zin verplicht zie dit te delen met mijn kinderen. Kind, in feite, want kind 1 hebben we op dat vlak goed opgevoed. Bij kind 2 vlot het nog niet zo.


Anna kan intussen natuurlijk wel al klok lezen en weet dat ze best in haar bed blijft tot 7u. Ze is altijd véél vroeger wakker, naar eigen zeggen, en doet altijd flink haar best, maar half zeven is toch haar gemiddelde.

Leon dan, die kent nog geen uur, wil altijd met een nachtlampje aan slapen en de deur wagenwijd open. Hij huldigt het principe: ik wakker, iedereen wakker. Wat resulteert in vrolijk roepen en uitgebreide conversaties met zijn knuffelbeer. Waardoor ik er maar niet in slaag om 's ochtends naar beneden te sluipen om alvast een tas koffie te nuttigen vóór ik kleutergekwebbel moet trotseren. Ik ben ervan overtuigd dat dat mijn ochtendhumeur drastisch zou kunnen verminderen, maar het zit er voorlopig niet in. Bij de minste geringste beweging word ik iets te vrolijk begroet door een zeer wakkere kleuter.

Eerlijkheidshalve vermeld ik er wel bij dat het slapen gaan en doorslapen hier niet zo'n probleem is. De avondroutine zit hier goed. Aan de ochtendrush is nog wat werk.

Ik weet wel dat dit peanuts is, vergeleken met de babyjaren en hun onderbroken nachten. We hebben daar ons deel van gehad en het moet zijn dat ik er een trauma aan overgehouden heb wat betreft het niet delen van mijn bed & slaap. Of een niet weg te werken chronisch slaaptekort, daar lijkt het nu een beetje op.

Ik ben dan ook niet zo'n voorstander van allemaal samen in één bed. Dat gebeurt hier op zondagmorgen wel eens voor een kwartiertje om het veel te vroege opstaan een beetje uit te stellen, maar doorgaans apprecieer ik mijn bed liefst van al zonder wriemelende kinderarmen en -benen allerlei.

Bij andere bloggers las ik ook dat eten niet graag gedeeld wordt. Goed punt, al zou ik soms graag juist wat vaker mijn eten wél met mijn kinderen delen. Ik heb twee kieskeurige eters wat dikwijls resulteert in twee verschillende menu's: één voor de grote mensen en één op kindermaat. Ik zou het niet erg vinden het grote mensen menu met de kindjes te kunnen delen.

De TV wordt hier ook volop gedeeld, maar dankzij het principe "mama en papa-TV tijd" zijn de grenzen voor alle partijen duidelijk afgebakend. Na 7u 's avonds is het gedaan met Paw Patrol en aanverwanten en kiezen de ouders wat er gekeken wordt.

Tablet, computer en smartphone worden op onbewaakte momenten ook iets te vaak gedeeld. Wat me ertoe aangezet heeft om onlangs toch maar zo'n ontgrendelschermpje te installeren op mijn smartphone want anders zat er altijd ergens iemand foto's of youtube filmpjes te kijken.

Op de tablet werken we met het krokodilletje dat gaat slapen, waardoor we dat ook wat binnen de perken kunnen houden.

Dus op zich hier geen grote problemen om dingen te delen met mijn kinderen, behalve dan die slaap...

Wat de andere ouderzonde bloggers liever niet delen met hun kroost lees je hier.

2 opmerkingen:

  1. Slaap delen doe ik hier ook liever niet :-) En euhm dat krokodilletje dat gaat slapen, wat is dat? Want klinkt wel interessant!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, het krokodilletje is hier al zo'n vanzelfsprekendheid :-) Maar dat is bij de kidsstand van onze tablet dat je dat kan instellen, na hoeveel minuten die moet gaan slapen en het dus gedaan met tabletten is!

      Verwijderen