Pages

donderdag 2 november 2017

Oktober 2017 van Sabrina : Ziektekiemen

Blog van Sabrina : Oktober 2017

Aah oktober, vallende blaadjes, herfstwandelingen, regenlaarzen en paddenstoelen.
En heel veel ziektekiemen... Een beetje te veel ziektekiemen in mijn geval.


Het begon eigenlijk al eind september toen bleek dat de colitis ulcerosa waarvan ik een dik jaar geleden "genezen" verklaard werd, weer opspeelde.

Colitis ulcerosa is een chronische inflammatoire darmziekte, verwant met de ziekte van Crohn met het verschil dat waar bij de ziekte van Crohn het gehele spijsverteringsstelsel aangetast kan worden, colitis ulcerosa beperkt blijft tot de dikke darm. Het is een auto-immuunziekte waarbij je eigen immuunsysteem de slijmvliezen in je darm gaat aanvallen en daar zweren veroorzaakt. Voornaamste symptomen voor mij zijn dan felle diarree, buikkrampen en extreme vermoeidheid.

In een blogje van vorig jaar liet ik er al eens iets over vallen. Na een tiental jaar medicatie nemen om de colitis onder controle te houden onderging ik toen een darmonderzoek om te zien of er nog tekenen (zweren) van de ziekte aanwezig waren. Dat was niet het geval en ik mocht afbouwen en stoppen met de medicatie die ik zolang al nam. Dat is me dus een jaar gelukt.

Eind september had ik er nog goeie hoop op dat het maar om een buikgriepje ging. Toen dat niet voorbij ging, was het dus al snel duidelijk dat het ging om een colitis opstootje en kwam er straffere medicatie aan te pas. Als patiënt met een chronische darmziekte ben ik altijd een beetje op mijn hoede als buikgriepjes de ronde doen, en dit keer speelde het dus in mijn voordeel omdat ik er zo snel bij was om deze opstoot te onderdrukken.

De medicijnen die daar aan te pas komen zijn wel niet van de minste en toen ik na een paar dagen last kreeg van hoofdpijn weet ik dat dan ook aan bijwerkingen. De maag- darmspecialist vond dat twijfelachtig, maar omdat de colitis goed herstelde mocht ik dat ene medicijn weglaten.

Intussen was het al half oktober en werd de hoofdpijn alleen maar erger, ondanks het stoppen met de medicatie. De huisarts werd opgetrommeld maar kon enkel een sinusitis vaststellen, terwijl ik niet echt de typische symptomen had. Als je colitis ulcerosa hebt, wordt afgeraden om ibuprofen te nemen, wat natuurlijk het beste effect heeft in geval van sinusitis. Ik bleef aangewezen op paracetamol en die verloor al snel effect. Vooral 's nachts deed ik geen oog meer dicht, niet zo interessant als je al niet tiptop bent door een opstoot van je darmziekte.

Dus bracht ik een stralend mooie weekenddag door op de spoedafdeling van het plaatselijk ziekenhuis waar ze me ook niet veel meer konden vertellen dan sinusitis en me huiswaarts stuurden met antibiotica en wat extra pijnstillers.

Na het weekend ging het enkel nog slechter en ben ik misschien een beetje in paniek geraakt en na een nieuw bezoekje aan de huisarts opnieuw naar het ziekenhuis gegaan, voor een opname deze keer.

En dan zit je in de mallemolen van scans, bloedtests, consultaties en nog meer onderzoeken. Er druppelden meer dan genoeg pijnstillers en antibiotica in mijn infuus terwijl de infectiewaarden in mijn bloed bleven stijgen. Er werd overgeschakeld naar andere antibiotica en nog meer pijnstillers die pas na een kleine week in het ziekenhuis aansloegen en mijn bloedwaarden wat deden normaliseren.

In tussentijd krijg je dan te maken met dokters en verpleegsters die niet goed weten wat ze met je aan moeten want alle scans en onderzoeken wijzen wel op sinusitis maar de medicijnen slaan niet aan en de pijn wordt nog erger. Dan krijg je als patiënt van die heerlijke uitspraken te horen waar je dus echt niks aan hebt vanuit je ziekenhuisbed: "Voor mij is dat een spanningshoofdpijn vanuit de nek. Al voel ik wel geen spanning in de nek." *stuurt patiënt verder met een extra pilletje*

Of deze, van de nachtverpleegster: "Maar je gaat de uitleg van de dokter wel moeten aanvaarden hoor, misschien heb je gewoon nog nooit veel hoofdpijn gehad, er zijn veel mensen die vaak hoofdpijn hebben, hoor..."

Al ben ik wel blij dat dokters zijn blijven zoeken en de juiste medicijnen vonden om me te helpen.

En ik snap ook wel dat een keer een ferme sinusitis doormaken in het grotere geheel der dingen niet zo veel voorstelt, ik ben er toch ferm van onder de voet geweest. Het was trouwens mijn kaaksinus die gans verstopt zat. Ik wist niet eens dat ik kaaksinussen had!

Vandaag neem ik nog altijd een paar pijnstillers in maar gaat het al heel wat beter. En de evolutie van zowel de colitis ulcerosa en de sinusitis worden verder opgevolgd.

Er is fotografisch bewijs van, dus we zijn al minstens één keer in het bos geweest deze herfst, en nu begint het weer stilaan een beetje te kriebelen om nog eens buiten te komen na alle ziekenhuislucht van de voorbije weken...

Dit was nu niet bepaald het soort historie waarmee ik mijn vijfde blogverjaardag wilde vieren, maar kijk, ik moest het eventjes kwijt en het was dit of helemaal geen blogje en dat is ook maar zielig voor een vijfjarig jubileum.

En dat we nu oktober snel mogen vergeten...

5 opmerkingen:

  1. Klinkt inderdaad niet echt als een fantastische oktobermaand... Hopelijk raakt het allemaal wat onder controle en kan je genieten van een fantastische november. Ik wens het je alvast van harte toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oei dat is inderdaad niet zo een fijne oktobermaand geweest. Ik duim dat november een betere maand mag worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Afschuwelijk zeg, zo'n ziekenhuisopname en zo lang ziek zijn. Gelukkig is de herfst nog niet over haar hoogtepunt heen en kan je er hopelijk nog wat van genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bah, wat een maand! Maar blij te lezen dat je er weer grotendeels bovenop bent (en dikke boehoe naar die nachtverpleger, wat ben je nu met zo'n opmerking?!).

    En al is het niet de leukste manier om te vieren, een dikke proficiat met vijf jaar bloggen (zo lang al!) is sowieso op zijn plaats! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. oh neen, wat een vreselijke opmerkingen!

    BeantwoordenVerwijderen